Ümİtsİz AŞkima;

Ümitle atılmışken

Hayat yoluna

Sen yıktın gidişinle

Bütün umutlarımı

Veda bile etmeden

Gittin kendi dünyana

Görmemezlikten geldin

Sana olan aşkımı

Acılar sanki benim

Kaderim olmuş

Her gelen ümit

Çiçeklerimi soldurmuş

Anlamıyorum hayatımı

Zindan eden sana ne olmuş

Seni seviyorum diyen kalbin

Yoksa taş mı olmuş?

Akşam güneşi batıyor

Yine ufuklarda

Sevgilim sen ise

Benden çok uzaklarda

Taşıyor gözlerimden yaşlar

Ağlıyorum

ÜMİTSİZ AŞKIMA

Ufff..... çok güzel yazmışsın ama insanın içi bir hoş olyor en azından bneimki öyle oluyor