ÎSÂ “aleyhisselâm” İNSAN İDİ, ONA TAPILMAZ;


ÎSÂ “aleyhisselâm” İNSAN İDİ, ONA TAPILMAZ

Tam İlmihal Saadeti Ebediyye



Resûlullah “sallAllahü aleyhi ve sellem”, (Yalan söyliyorsunuz! Allahın oğlu var diyenin îmânı olmaz) buyurdu. Allahın oğlu değilse, o hâlde bunun babası kim, dediler.



Resûlullah “sallAllahü aleyhi ve sellem” buyurdu ki: — Biliyor musunuz? Allahü teâlâ, hiç ölmez ve herşeyi varlıkda tutan Odur. Îsâ “aleyhisselâm” ise yok idi ve yok olacakdır.



Onlar — Evet biliyoruz.



Resûlullah — Bilmiyor musunuz, babasına benzemiyen hiçbir yavru var mı?



Onlar — Her yavru babasına benzer. [Koyun yavrusu, koyuna benzer.]



Resûlullah — Bilmiyor musunuz, Rabbimiz herşeyi yaratıyor, büyütüyor, besliyor. Hâlbuki Îsâ “aleyhisselâm” bunların birini yapmıyordu.



Onlar — Evet, yapmıyordu.



Resûlullah — Rabbimiz, Îsâ aleyhisselâmı dilediği gibi yaratdı değil mi?



Onlar — Evet, yaratdı.



Resûlullah — Rabbimiz yimez, içmez. Onda değişiklik olmaz, bunu da biliyor musunuz?



Onlar — Evet, biliyoruz.



Resûlullah — Îsâ aleyhisselâmın anası var idi. O, her çocuk gibi dünyâya geldi. Onlar gibi beslendi. Yir, içer, zararlı maddeleri kendinden atardı. Bunu da biliyorsunuz değil mi?



Onlar— Evet, biliyoruz.



Resûlullah — O hâlde, Îsâ “aleyhisselâm” sandığınız gibi nasıl olur?



Onlar, birşey demeyip, susdular. Biraz sonra:



Yâ Muhammed “aleyhisselâm”! Sen onun (Allahın kelimesi ve Ondan bir rûh) olduğunu söylemiyor musun, dediler.



Resûlullah — Evet buyurdu.



Onlar — Eh, bu da bize yetişir deyip inâd etdiler.



Bunun üzerine, Allahü teâlâ, onları mübâheleye çağırmasını emr etdi. Resûlullah “sallAllahü teâlâ anhüm ecma’în” bir emîn kimseyi bizimle berâber gönder, vergilerimizi ona verelim!) dediler.



Peygamberimiz “sallAllahü aleyhi ve sellem” (Kalk, yâ Ebâ Ubeyde!) buyurdu. Ümmetin emîni budur, diyerek berâber gönderdi.



Sulh şartı şöyle idi: Her sene, ikibin elbise vereceklerdi. Bini Recebde, bini Safer ayında teslîm edilecekdi. Her elbise ile de, kırk dirhem [135 gram] gümüş verilecekdi. Reîsleri Abdülmesîh ile seyyidleri Şerhabîl, sonradan müslimân olup, Resûlullahın “sallAllahü aleyhi ve sellem” hizmetinde bulunmakla şereflendiler.