|
| |||||||
Allahü Teala
kulak... , kulak... ;
“Göklerde ve yerdeki her şey ALLAH’ı tesbih etmektedir. Azîz’dir O, Hakîm’dir.” ( Hadîd 57/1)
Zamanı unut, derin düşün ve biraz soyut…
Bir enerji, bir titreşimdi ki tesbihteydi her ve kulak... Hakkında Bilgiler
| |
 kulak...  kulak...; “Göklerde ve yerdeki her şey ALLAH’ı tesbih etmektedir. Azîz’dir O, Hakîm’dir.” ( Hadîd 57/1) Zamanı unut, derin düşün ve biraz soyut… Bir enerji, bir titreşimdi ki tesbihteydi her dâim… İnliyordu, ünlüyordu O’nu : “ALLAH! ALLAH! LÂİLÂHEİLLALLAH!.” Duymuyordu KULAK, zira tıkalıydı, perdeliydi… Yoğuştu enerji zikrin gücüyle bir partikül oluştu ve elektron gibi raksa başladı… Semâ’ ederken diyordu : “ALLAH! ALLAH! Yâ ALLAH!.” Yine duymadı onu KULAK… Duysun zikrini, tesbihini diye oluştu HAVA, inledi : “SubhânALLAH”  İşittiremedi, SU oldu, bir rahmetti ve dedi “Elhamdülillah”… ATEŞ oldu yine Hakk ismini duyuramadı, duymadı KULAK… TOPRAKtı artık, türlü şekillerde bazen kaya, bazen balçıktı, çekiyordu : “ALLAH! ALLAH! Yâ HU!.” Her yer ve her zaman içinde tek görevi vardı tesbih ederdi O’nu… Duymadı KULAK… Acaba dedi değerli maden olsam, altın olsam, elmas olsam kulaklara yakın olsam… Yine duyuramadı sesini, ALLAH’ı tesbihini… Toprak baktı ki olmuyor, duyuramıyor sesini, kimse duymuyor tesbihini, bâri yeşerip bir bitki olayım, açayım yaprak, zikredeyim “ALLAH! ALLAH!” diyeyim “Yâ HAKK” dedi… Çiçek, meyve, derken gören gözlere O’nu hatırlatayım, sesimi duyurayım, diyerek bitki oldu her AN zikire daldı… Türlü çeşit söyledi Hakk’ı tesbih eyledi. Duymuyordu KULAK… Ne yapmalı dedi, nasıl duyurmalı, tüm yaratılmışlar anıyor Hâlık’ını, Rabb''ını, insan neden duymaz ALLAH adını! Bir kuş oldu ve dedi, uçayım, şakıyayım ALLAH adını, belki duymayan kulağa duyurayım… Duymadı o güzel sesi anlamadı tesbihi… Hayat buldu kȃinat dile geldi hayvanat : “ALLAH! ALLAH! Ya HAYY!.” Ama onu da duymadı KULAK… Beşere dönüştü yaratılan. Artık AKLı vardı ve duyuları ile gözlemliyordu diğer yaratıkları… Yaratılanları izledi ancak beş duyu ile ne dediklerini bilemedi. Yine duyamıyordu büyük koroyu, atomun içindeki zikri bilemiyordu, galaksilerin hareketini göremiyordu, İlahî bir zikir yankılanıyordu dâima, ancak beşer bunu duyamıyordu… Bir kontak oldu görünmezden, ne olduysa beşer aklıyla Yaratan’ı buldu… Buldu veya bulduruldu ve insan’a ulaştı beşer… İman etti ALLAH’a, ib3adet etti, zikir etti… Evvel, Âhir Var olanı : “ALLAH! ALLAH! Yâ KAYYUM!.” diyerek andı… Neden yaratıldığını anladı ve yükseltti sesini, tüm yaratılanlarla birlikte söyledi tesbihini… Ancak kendi sesini duyuyor diğerlerini duyamıyordu KULAK… Giderek yaklaştı Mevla’sına insanın hası oldu, İnsan-ı Kȃmil oldu… KULAK açıldı GÖNÜL oldu… Tüm yaratılmışlar tesbih ediyordu ve GÖNÜL hepsini duyuyordu… Her zerre çekiyor HU kendince tesbih ediyor O’nu… Kȃmil insan her bir şeyi yok eyledi Ya KAHHAR ismiyle O’nu tesbih eyledi… Dinledi ilahi koroyu, tüm varlığı BİR eyledi… Her taraftan ses geliyor Her şey O''nu zikrediyor Kulağın aç iyi dinle Canlı cansız ALLAH diyor… Atomların titreşiyor Moleküller birleşiyor Hücrelerden ses geliyor Canlı cansız ALLAH diyor Koyun kuzu meleşiyor Kuşlar ne hoş ötüşüyor Türlü hayvan bağrışıyor Canlı cansız ALLAH diyor… İnsan O''nu zikrediyor Dervişleri Hu çekiyor Müzik O''ndan ses veriyor Canlı cansız ALLAH diyor… Ay dönüyor Yer dönüyor Güneş bile raks ediyor Tüm kâinât dans ediyor Canlı cansız ALLAH diyor… Gönül gözün açık olsun Kulakların O''nu duysun Dost Emin’im Hakk''la olsun Canlı cansız ALLAH diyor… Güzel dost! Sen de katıl bu BİZ’liğe, bu muazzam BİR’liğe, eşlik et ilahî senfoniye… Söyleyen kim, söyleten kim anlayacaksın, bütün zikir kendinden kendinedir duyacaksın!… | |
| ATN-Gençlik... |
| Seçenekler | |
| Stil | |
Normal
